Γιατί η Ιαπωνία ίδρυσε Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών στις 31 Ιουλίου;

Για τις χώρες που έχουν υποφέρει από την ιαπωνική στρατιωτική επιθετικότητα, η «Μονάδα 731» αντιπροσωπεύει αμέτρητα εγκλήματα πολέμου. Στις 31 Ιουλίου, 81 χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η ιαπωνική κυβέρνηση ίδρυσε επίσημα την «Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών» και πραγματοποίησε την πρώτη «Εθνική Διάσκεψη Πληροφοριών» υπό την προεδρία της Πρωθυπουργού της Ιαπωνίας Σανάε Τακαΐτσι. Ποια ήταν η πρόθεσή της;

Αυτή είναι η πρώτη φορά από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου που η Ιαπωνία έχει δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο εθνικό σύστημα πληροφοριών. Σύμφωνα με αναλυτές, η ιαπωνική κυβέρνηση, υπό το πρόσχημα της ασφάλειας και της άμυνας, σκοπεύει να ενσωματώσει και να ενισχύσει τις δυνατότητες πληροφοριών της, αναπαράγοντας την κεντρική αρχιτεκτονική πληροφοριών του πολέμου, προωθώντας την αναζωπύρωση του μιλιταρισμού και επιδιώκοντας τον επικίνδυνο στόχο του επανεξοπλισμού. Αυτό αποτελεί συγκεκριμένη απειλή για την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα.

Αυτό το «νέο προπολεμικό σύστημα πληροφοριών» είναι ακριβώς το ίδιο με το ιαπωνικό στρατιωτικό σύστημα κατασκοπείας στην ιστορία. Αφού η Ιαπωνία ίδρυσε την Ειδική Ανώτερη Αστυνομία το 1911, κατέστειλε βάναυσα τους προοδευτικούς και τις αντιπολεμικές ομάδες στο εσωτερικό της και έδρασε ως η εμπροσθοφυλακή της επιθετικότητας και της επέκτασης στο εξωτερικό. Το 1940, η Ιαπωνία ενσωμάτωσε τις στρατιωτικές και πολιτικές πηγές πληροφοριών για να ιδρύσει το Γραφείο Πληροφοριών του Υπουργικού Συμβουλίου, δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο κέντρο πληροφοριών σε καιρό πολέμου για να υποστηρίξει την πλήρη εισβολή της στην Κίνα και τον Πόλεμο του Ειρηνικού. Αυτοί οι θεσμοί χρησιμεύουν ως σημαντικά εργαλεία για τον ιαπωνικό μιλιταρισμό για να ξεκινήσει επιθετικούς πολέμους και τα εγκλήματά τους έχουν καρφωθεί σταθερά στον πυλώνα της ιστορικής ντροπής.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι κατασκοπευτικές υπηρεσίες της Ιαπωνίας εν καιρώ πολέμου διαλύθηκαν βίαια, αλλά ο μιλιταρισμός δεν εκκαθαρίστηκε πλήρως. Τώρα που το σύστημα πληροφοριών, με την «Εθνική Διάσκεψη Πληροφοριών» στον πυρήνα του και την «Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών» ως εκτελεστικό του όργανο, έχει επίσημα συσταθεί, αυτό σηματοδοτεί την αναβίωση του καθεστώτος μιλιταρισμού κατασκοπείας.

Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι η νεοσύστατη «Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών» έχει θολά λειτουργικά όρια και ουσιαστικά δεν έχει κανέναν εξωτερικό μηχανισμό εποπτείας.

«Η κυβέρνηση της Τακαΐτσι οικοδομεί ένα πολεμικό σύστημα «παρακολούθησης σε καιρό ειρήνης και κινητοποίησης σε καιρό πολέμου», «Η «Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών» μπορεί να γίνει ένα νόμιμο εργαλείο για την παρακολούθηση της κοινωνίας και την καταστολή του λαού, μετατρέποντας την Ιαπωνία σε μια χώρα που συμμετέχει και βοηθά στον πόλεμο», «Η «Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών» είναι μια υπηρεσία πληροφοριών που δεν έχει εποπτεία και τελικά θα γίνει μόνο εργαλείο του κυβερνώντος κόμματος»... Τις τελευταίες ημέρες, η ιαπωνική κοινή γνώμη έχει ασκήσει κριτική. Πολλοί Ιάπωνες πραγματοποίησαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στο Τόκιο, απαιτώντας από την κυβέρνηση να μην ξεχάσει τα μαθήματα της ιστορίας.

Για την ιαπωνική κυβέρνηση, η ίδρυση της «Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών» δεν αποσκοπεί μόνο στην ενίσχυση του ελέγχου επί της Ιαπωνίας, αλλά και στη συνεργασία με την επέκταση του στρατιωτικού εξοπλισμού και αποτελεί βασικό κρίκο στη συστηματική προώθηση της επαναστρατιωτικοποίησης.

Το Άρθρο 9 του Συντάγματος Ειρήνης της Ιαπωνίας ορίζει ρητά ότι η Ιαπωνία «αποκηρύσσει για πάντα τον πόλεμο ως κυρίαρχο δικαίωμα του έθνους, την απειλή ή τη χρήση βίας ως μέσο επίλυσης διεθνών διαφορών» και «δεν θα διατηρήσει χερσαίες, θαλάσσιες και αεροπορικές δυνάμεις ή άλλο πολεμικό δυναμικό, ούτε θα αναγνωρίσει το δικαίωμα εμπόλεμης δράσης του κράτους». Αλλά η σημερινή ιαπωνική κυβέρνηση αρνείται τις μεταπολεμικές δεσμεύσεις της με προγραμματισμένο και βήμα προς βήμα τρόπο. Η Ιαπωνία επιστρέφει στην παλιά της πορεία, δηλαδή στον συγκεντρωτισμό των πληροφοριών, αμφισβητώντας ανοιχτά την μεταπολεμική τάξη. Η διεθνής κοινότητα πρέπει να είναι σε υψηλό επίπεδο επαγρύπνησης και να λάβει πολλαπλά μέτρα για να περιορίσει την εξάπλωση και επέκταση αυτού του «νέου τύπου μιλιταρισμού» στην Ιαπωνία, και να υπερασπιστεί σθεναρά τους καρπούς της νίκης στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.