Πώς μια απομακρυσμένη ορεινή κωμόπολη της Κίνας ξαναγράφει το μέλλον της χάρη στον καφέ

Σε μια μικρή καφετέρια στην κομητεία Μενγκλιέν της επαρχίας Γιουνάν, η Τζάο Χουά έριξε ζεστό νερό πάνω σε αλεσμένο καφέ, γεμίζοντας τον αέρα με νότες καραμέλας και φρούτων. Διαχειρίζεται την καφετέρια μαζί με την αδελφή της, πουλώντας κόκκους καφέ από τη δική τους φάρμα, ενώ παράλληλα προβάλλει την υφαντική τέχνη με μπροκάρ της εθνοτικής ομάδας «Wa».

Οι γονείς της Τζάο ήταν από τους πρώτους που φύτεψαν καφέ στην κομητεία. Ο πατέρας της καλλιεργούσε καφέ όλη του τη ζωή, αλλά δεν τον δοκίμασε ποτέ — απλώς πωλούσε τους κόκκους για πενιχρές απολαβές. Τώρα, η Τζάο ονόμασε τη μάρκα της «Picar Coffee», από τα αγροτικά οχήματα που μεταφέρουν τα πάντα στους ορεινούς δρόμους. Τα σύντομα βίντεό της έχουν κάνει γνωστό την απομακρυσμένη κωμόπολη, και οι κόκκοι καφέ της εξάγονται πλέον στην Ιαπωνία και την Αυστραλία.

«Η ζωή ήταν πραγματικά δύσκολη για αυτούς», είπε. «Είναι η δική μας γενιά που επιτέλους καταφέρνει να γευτεί τη γλυκύτητα.»

Η μεταμόρφωση αυτή αντικατοπτρίζει και τη μεταμόρφωση της ίδιας της κωμόπολης. Η καλλιέργεια του καφέ στο Μενγκλιέν ξεκίνησε το 1958 και επεκτάθηκε τη δεκαετία του 1980. Η Λι Μειγίνγκ, διευθύντρια του τοπικού κέντρου τσαγιού και καφέ, θυμάται να παρακολουθεί κυβερνητικούς υπαλλήλους και χωρικούς να φυτεύουν μαζί δενδρύλλια. Τώρα βοηθάει πλέον στην προώθηση του τοπικού καφέ στις διεθνείς αγορές, συνεχίζοντας την παράδοση.

Όταν άνοιξε ο δρόμος αφιερωμένος στον ιδιαίτερο καφέ τον Απρίλιο του 2023, η Λι και οι συνάδελφοί της βοήθησαν τους ιδιοκτήτες των καταστημάτων να λύσουν τα προβλήματα που προέκυψαν. Η Τζάο και η αδελφή της έδωσαν μάλιστα στη Λι τα κλειδιά του καταστήματός τους — ένα σύμβολο βαθιάς εμπιστοσύνης. Για να ενθαρρύνει τους νέους να επιστρέψουν, η κομητεία δημιούργησε μια «κοινότητα ψηφιακών νομάδων» με στέγαση κάτω των 1.000 γιουάν το μήνα και δωρεάν εκπαίδευση στη γεωργία, το καβούρδισμα του καφέ, το ηλεκτρονικό εμπόριο και τις ζωντανές διαδικτυακές μεταδόσεις.

Η Τζάο διευθύνει πλέον μια φυτεία καφέ με πάνω από 20 υπαλλήλους, πολλοί από τους οποίους είναι γυναίκες της εθνοτικής ομάδας Wa που σπάνια είχαν φύγει από τα βουνά. Πέρυσι, τις πήγε ταξίδι στη Σανγκρί-Λα, το Λιτζιάνγκ και το Νταλί — συνδέοντας την απομακρυσμένη αυτή περιοχή με μεγαλύτερα όνειρα.

Ένας άλλος ντόπιος, ο Γκουάν Γιονγκ, ακολούθησε διαφορετικό μονοπάτι. Αφού δοκίμασε τον ιδιαίτερο καφέ στο Κουνμίνγκ, επέστρεψε στην πατρίδα του το 2017 και δημιούργησε το αγρόκτημα καφέ "Lizuk" — το όνομα προέρχεται από τη γλώσσα των Λάχου και σημαίνει «το βουνό που κρύβει θησαυρό». Άνοιξε πρώτα καταστήματα και στη συνέχεια δημιούργησε μονάδες επεξεργασίας καφέ και φυτείες. Ανακαίνισε ένα εγκαταλελειμμένο αγροτικό σχολείο και το μετέτρεψε σε εργαστήρια και ξενώνες. Η τοπική κυβέρνηση παρείχε τις απαραίτητες υποδομές και επιχορήγηση 400.000 γιουάν για άρδευση. Κατά τη σεζόν 2022-2023, το κτήμα του διένειμε 6,5 εκατομμύρια γιουάν σε 86 νοικοκυριά, αυξάνοντας το μέσο εισόδημα ανά νοικοκυριό κατά 75.600 γιουάν.

Τρεις άνθρωποι, τρεις διαφορετικές διαδρομές, ένα κοινό μέλλον. Από την παλαιότερη γενιά που φύτεψε τα πρώτα δέντρα, μέχρι στελέχη όπως ο Λι που υποστηρίζουν τον κλάδο, και νέους επιχειρηματίες όπως η Τζάο και ο Γκουάν — πρόκειται για μια διαδοχή πολλών γενεών.

Το 2021, η Κίνα προσέφερε στα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ κόκκους καφέ από το Μενγκλιέν. Το άρωμα του καφέ από αυτούς τους λόφους φτάνει πλέον στο Τόκιο, το Σίδνεϊ, το Πεκίνο και αλλού. Στο Μενγκλιέν, η φράση «τα διαυγή νερά και τα καταπράσινα βουνά είναι ανεκτίμητα περιουσιακά στοιχεία» δεν αποτελεί απλώς ένα σύνθημα, αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα — που υλοποιείται με κάθε προσεκτική παρασκευή καφέ, κάθε ανακαινισμένο σχολείο και κάθε κλειδί εμπιστοσύνης που παραδίδεται.