Κίνα και Ευρώπη έχουν κοινό έδαφος στο εμπόριο, δηλώνει ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζεντιλόνι

Ο Πάολο Τζεντιλόνι, πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας και πρώην Ευρωπαίος επίτροπος Οικονομίας, εξέφρασε μια αισιόδοξη στάση για τις εμπορικές σχέσεις Κίνας–ΕΕ κατά τη διάρκεια ομαδικής συνέντευξης στο περιθώριο της Ετήσιας Διάσκεψης του Φόρουμ Μποάο για την Ασία 2026, στις 26 Μαρτίου, χαρακτηρίζοντας τις δύο οικονομίες ως φυσικούς εταίρους στην υπεράσπιση ενός ανοικτού, βασισμένου σε κανόνες παγκόσμιου εμπορικού συστήματος.

Συμμετέχοντας για πρώτη φορά στο Φόρουμ Μποάο για την Ασία, ο Τζεντιλόνι δήλωσε ότι η εκδήλωση προσέφερε μια έγκαιρη ευκαιρία για τη διερεύνηση τομέων κοινού ενδιαφέροντος μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, σε μια περίοδο αυξανόμενης παγκόσμιας εμπορικής αβεβαιότητας.

Δύο γίγαντες με κοινό συμφέρον

Ο Τζεντιλόνι ξεκίνησε κάνοντας μια σαφή διάκριση μεταξύ των οικονομικών προσανατολισμών της ΕΕ και της Κίνας αφενός, και των Ηνωμένων Πολιτειών αφετέρου. Υποστήριξε ότι, ενώ η Ουάσιγκτον μπορεί να στραφεί προς τα μέσα, χάρη στο μέγεθος της εγχώριας αγοράς της, τόσο η Κίνα όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι κατεξοχήν οικονομίες εξαρτώμενες από το εμπόριο, και αυτή η κοινή πραγματικότητα δημιουργεί μια ισχυρή βάση για συνεργασία.

«Για εμάς και για την Κίνα, το εμπόριο είναι πολύ σημαντικό», δήλωσε, προσθέτοντας ότι και οι δύο πλευρές έχουν κοινό συμφέρον στη διατήρηση ανοικτών των παγκόσμιων αγορών, στην αντίσταση στις τάσεις προστατευτισμού και στους εμπορικούς πολέμους και στην κλιμάκωση των δασμών. Επίσης, κάλεσε να διατηρηθεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου ζωντανός και λειτουργικός ως μηχανισμός επίλυσης εμπορικών διαφορών, περιγράφοντάς τον ως έναν αναντικατάστατο διαιτητή σε μια ολοένα και πιο αμφισβητούμενη παγκόσμια οικονομία.

Αντιμετώπιση της ανισορροπίας με εποικοδομητικό τρόπο

Ο Τζεντιλόνι αναγνώρισε με ειλικρίνεια ότι οι εμπορικές σχέσεις Κίνας–ΕΕ δεν στερούνται τριβών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταγράφει σήμερα έλλειμμα περίπου 300 δισεκατομμυρίων ευρώ έναντι της Κίνας, ένα χάσμα που, όπως σημείωσε, είναι σημαντικό και απαιτεί εποικοδομητική διαχείριση.

Αντί να προτείνει τους δασμούς ως την προεπιλεγμένη λύση, παρουσίασε δύο κατευθύνσεις με προοπτική για το μέλλον. Η πρώτη, όπως ανέφερε, περιλαμβάνεται ήδη στο 15ο Πενταετές Σχέδιο της Κίνας (2026–2030) και ειναι η ενίσχυση της εγχώριας κατανάλωσης. Εξήξησε ότι εάν η Κίνα παράγει περισσότερο για τη δική της αγορά, οι εξαγωγικοί της όγκοι θα μετριαστούν με φυσικό τρόπο, συμβάλλοντας στη σταδιακή εξισορρόπηση των εμπορικών σχέσεων χωρίς αντιπαράθεση.

Η δεύτερη κατεύθυνση αφορά τη δημιουργία νέων πυλώνων αμοιβαίου οφέλους, όπως η αύξηση των κινεζικών επενδύσεων στην Ευρώπη και η ενίσχυση των ανταλλαγών σε στρατηγικούς τομείς, όπως τα σπάνια ορυκτά. Τα επιμέρους κράτη-μέλη της ΕΕ, όπως πρότεινε, μπορούν να λειτουργήσουν ως πρακτικά σημεία εισόδου για αυτού του είδους τη βαθύτερη συνεργασία, ιδιαίτερα σε τομείς όπως η πράσινη μετάβαση και η βιομηχανική συνεργασία, όπου τα ευρωπαϊκά και τα κινεζικά πλεονεκτήματα είναι αλληλοσυμπληρούμενα.

Έκκληση για πολυμερή ηγεσία

Πέρα από τις διμερείς σχέσεις, ο Τζεντιλόνι κάλεσε την Κίνα να αξιοποιήσει το παγκόσμιο οικονομικό της βάρος για να προωθήσει την πολυμέρεια, σε μια περίοδο κατά την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες αποσύρονται από αυτόν τον ρόλο. Υποστήριξε ότι η εμβάθυνση της συνεργασίας της Κίνας σε ολόκληρη την Ασία — όχι μόνο με τις χώρες της ASEAN αλλά και με την Ιαπωνία και την Ινδία — θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης με ευρύτερη παγκόσμια απήχηση.

Επίσης προειδοποίησε ότι ο κόσμος κινδυνεύει να διολισθήσει από ένα εμπορικό σύστημα βασισμένο σε κανόνες σε ένα σύστημα που βασίζεται στην «εργαλειοποίηση» της παγκόσμιας οικονομίας, όπου οι οικονομικές σχέσεις καθορίζονται με βάση την ισχύ και όχι από συμφωνημένες αρχές. Τόνισε ότι η αποτροπή αυτού του ενδεχομένου απαιτεί ενεργή δέσμευση από τις μεγάλες οικονομίες από όλες τις πλευρές.

Αναφερόμενος στο θέμα του φόρουμ για τη διαμόρφωση ενός κοινού μέλλοντος μέσω νέων μορφών συνεργασίας, ο Τζεντιλόνι ολοκλήρωσε με μια προτροπή για το μέλλον, κάλεσε σε διάλογο αντί για επίρριψη ευθυνών. Όπως είπε, προτεραιότητα δεν είναι να αποδοθούν ευθύνες για τη σημερινή αστάθεια, αλλά να υπάρξει κοινή προσπάθεια για μια πιο σταθερή και συνεργατική παγκόσμια τάξη, στην οποία τόσο η Κίνα όσο και η Ευρώπη έχουν κεντρικό ρόλο να διαδραματίσουν.